چون به طرفى توجه مينمود با همه بدن بدان جا توجه مىنمود ، در نگاه كردن چشمان خود را فرو مىهشت ( خيره و هيز نگاه نميكرد ) به زمين بيشتر نظر مىنمود ، غالبا نگاهش كوتاه ( شرم آلود ) بود با اصحاب راه مىرفت ، و همواره بسلام ابتدا مىكرد . حضرت حسن مىفرمايد : به هند گفتم منطق او را توصيف كن : وى گفت : پيغمبر ( ص ) پيوسته هاله اى از حزن وجودش را فرا گرفته بود ، همواره فكر ميكرد ، راحت و آسايش برايش وجود نداشت ، بىضرورت حرف نميزد ، سكوتش طولانى بود ، سخن را بگوشه لب تمام مىكرد ( روشن و واضح حرف ميزد ) ، سخنانش جوامع ( 1 ) الكلم بود ، خالى از زوائد و نه قاصر در مقصود ، سهل گير ، خوشخو . نه به كسى جفا مىكرد ، و نه كسى را پست مىشمرد ، نعمتهاى الهى را بزرگ مىشمرد اگر چه بسيار اندك بود ، از غذا نه تعريف زياد ميكرد و نه بدگويى مىنمود ، براى دنيا و آنچه مربوط به دنيا بود خشمگين نميشد . و چون غضبناك مىگشت هيچ چيز آتش غضبش را فرو نمينشانيد تا وقتى كه او را در راه حق يارى كنند و هرگز براى خود ( و امور شخصيش ) خشمگين نمىشد و

--> ( 1 ) پيغمبر ( ص ) فرمود : خداوند به من جوامع الكلم داده ، يعنى سخنان كوتاه و پر معنى ( كلمات قصار )